bagyo

100 years

2007-09-23T13:29:00.000+08:00

Nagtitingin tingin ako sa aking coin collection na namana ko pa sa tatay ko at napansin ko ang aking Piso. Isa siyang Silver peso nang nasa ilalim pa tayo ng mga Amerikano. Ginawa noong 1907, 100 years na siya ngayon.

Chx Attack

2007-08-26T12:52:00.000+08:00

Tingnan nyo ang bago kong aso, si Chx :D. Isa syang female na Shih Tzu. Isa sya sa 3 anak ng aso ni Grace. Si Chx at pangalawa sa 3 magkakapatid na na ipinanganak noong April 2007. Sa umpisa ang tahitahimik nya, parang nahihiya pa samin pero nung tumagal, aba ang sungit sungit. Minsan naman ang lambing lambing, ang hirap espelengin. Pero maski ganun sya ok lang, cute naman e hahaha at palaging nagiging wild pag dumadating ako haha.

I'm back

2007-08-19T21:01:00.000+08:00

Ang tagal na pala nung huling post ko. Lampas isang taon na hehehe. Ang dami dami nang nagyari. Madami nang masaya at magandang bagay. Try ko ulit mag-post dito regularly. Madami na akong pwedeng i-post ngayon e hehehe. Nandyan na si Pong, ang aking trusted na sasakyan. Nandyan na din si Chx, ang aking anak anakan hehehehe. Post din ako ng pictures sa Flickr. Stay tuned :)

Final 8

2006-04-07T21:03:00.000+08:00

Hay, nasa Final 8 na ang mga contestants sa Bahay ni Kuya Ogin. Madami na din naguwian, at naiwan kami. Mahirap talaga ang naiiwan. ang lungkot...parang gusto mo na din umuwi. Kami medyo matagal pa dito. 2 lingo pa (SANA). 2 labahan pa, 2 afra pa. Gusto ko nang makita ang pinas..ang makati...pamilya...mga kaibigan ko...minamahal ko sa buhay. Gusto ko na makita ang happiest place dito sa bansang ito, ang departure ng airport. Gusto ko na ulit kantahin ang theme song ko pag lilipad.."All my bags are packed, I'm ready to go...co'z i'm leaving in a jet plane"................

Survivor: Africa

2006-03-04T20:24:00.000+08:00

Bakit ba parati na lang akong may “memorable moments” tuwing nasa ibang bansa ako? Sa Bratislava nawala kami sa gubat ng 2 oras. Totoong nawala, yung tipong puro puno na lang nakikita. Akala ko wala nang tatalo dun pero mali ako. Dito sa Sudan na stranded kami sa gitna ng disyerto. Lumubog sa buhangin ang mga gulong ng coaster namin. 2 oras kaming naghuhukay ng buhanin at nagtutulak ng coaster…sa gitna ng disyerto, tanghaling tapat pa nun. Halos lahat kami na sunburn sa init. Tig-isa lang kami ng dala ng tubig kaya pagod na pagod at uhaw na uhaw kaming lahat. Malas talaga. So mga 2pm nasa destinasyon na kami. Bukid sya…parang oasis kasi sa buong byahe namin puro sand lang nakikita. Yun pala katabi nya lang ang Nile river. May mga pumps dun kaya nadidiligan nila ang mga pananim. Una ay nangisda kami sa river…e wala kaming mahuli kaya lumpat kami ng lugar. Sa susunod na lugar tinamad na kami kaya imbes na tumunganga na lang kami naligo kami sa Nile. Sarap ng tubig, ang lamig. Sabi ng kasama naming Sudanese, holy daw ang ilog na yun. Kapag lumublob ka daw, mapapatawad ang mga kasalanan mo. Sana tumatalab din yun sa mga kristyano, hehehe.

Africa

2006-02-11T19:41:00.000+08:00

Second onsite ko na. This time nasa Africa naman ako, Khartoum Sudan +5 hours sa oras sa pinas. One week na! Big time kliyente namin dito. Kumpara sa ibang mga building nila dito sa Khartoum sa kanila na yung pinakamalaki at pinakamaganda. Pero sana pati yung sa labas maayos din. Nung unang araw namin dito pamatay talaga. Pagod na pagod na nga kami sa biyahe di pa maganda yung tinirahan namin. Nag brownout pa! Nagkataon na ako lang mag-isa sa baba ng bahay nung namatayan ng kuryente kaya hirap na hirap akong maglakad. Di ko makita yung daanan. Nung sumunod na araw naman, lumipat na kami ng hotel. Pangit din pero sabi nila maganda na daw yun. No choice :( 3 araw kami sa hotel nang lumipat na ulit kami ng flat. Masaya sa nilipatan namin... Ang batch5 sama sama sa isang floor maliban sa mga babae na kasama ang mga seniors na babae. Pero tuwing kainan ay kasama namin sila. Hindi din gaano kaganda yung lugar pero pwedeng tirahan at kaya nang tiisin. Nawawalan nga lang ng tubig tuwing maglalaba kami ng madami pero ok na yun kesa sa hotel kami na walang labahan. Nakakapagluto din kami dun. Sabi ko papayat ako dito sa Sudan pero mukhang hindi e. 4 ang cooks sa amin at masaya pa sila kasama kaya napapadami lahat kami ng kain hahahaha. Mahal na mahal kami ng flat na yun. Ayaw nga kami pakawalaan ni Raymond e. Dito sa Sudan, puro alikabo ang makikita mo. May mga sand storm pa. Pag umuuwi nga kami feel ko parang punong puno ng kulangot ang ilong ko e. Winter daw sila dito pero sobrang init. Nakakapaso at nakakasakit ng ulo, ang hirap din minsan huminga sa init. Kapag wala namang araw, ang lamig.

Sa trabaho naman, putik nakakatamad. 9-2:30 ang pasok nila dito. Sat-Thurs, friday lang ang weekend. 1:30 pa lang tinatamad na sila. Tapos may 30 min break pa sila ng 10:00. Ang bagal talaga. E yung isang consultant sa module ko, na delay. E ako na ang susunod sa kanya. Napilitan tuloy akong mag conduct ng training sa clients ng di oras. Napag english din ako ng madami, huhuhu. Pagkatapos ng training nag static din ako para sa module ko. Kausap ko client ng 3 araw na harapan. OK lang sana pero hindi man lang sila prepared. Hindi nila alam mga produkto nila. Ang bagal pa nila. Hayyyy, ako pa nag-iisip kung ano dapat ilagay nila. Napipilitan tuloy akong maging masungit sa kanila. Kailangang latiguhin para gumawa. Masama pa, babaliktarin ka pa! Yung ang nakaakinis e. Teka, nasabi ko na bang 1 week na kami dito? E mukang aabutin kami ng 3 buwan a.......sana hindi!!!

RED

2006-01-29T20:10:00.000+08:00

Putik, nadagdagan nanaman ang Criminal record ko :-w Dapat tandaan, Green means "GO", yellow means "Go faster", red means "Go with caution". Kapag walang pulis, ibig sabihin ng red ay "GO". Hayyyy, sige next time, tatandaan ko yan. Wala nanaman tuloy akong lisensya. Nakakadami na ang Makati Police sakin a......

The Battle

2006-01-22T17:25:00.000+08:00

"Para sa yo ang laban ito...."

For the 2nd time, nagkatapat ulit sina Manny "the Pacman" Pacquiao at si Erik "el terrible" Morales. Marami ang naniniwala na hindi kakayanin ni Manny si Erik pero mali sila. Mali mali mali!!! Isa to sa mga magagandang laban ni Manny. Mas maganda ang depensa nya kumpara sa mga nakaraan nyang laban. Maghanda ka na Antonio Barrera dahil ikaw na ang susunod. Padating na si Manny, ang "tinik ng Mexico".

Videoke Fever

2006-01-15T09:37:00.000+08:00

Sa loob ng isang lingo, apat na beses ako nag videoke....tama apat!!! Una ay sa IO KTV kasama mga pinsan ko. Di ako masyado makakanta dahil busog ako. Ang daming beer at pagkain, libre lahat!!! Sunod naman sa Red Box sa Greenbelt kasama ang RB team. Post christmas party ng team namin kasi madaming wala nung pasko. Madami dami din akong nakanta..."bakit ngayon ka lang...", "Akoy sayo at ikay akin lamangggggg...". Umaga na kami natapos. Ang nakakagulat, Martes pa lang. Pangatlo sa Red Box ulit kasama ang "CT6 and others". Hay dito talagang napakanta ako. Medyo matapang yung long Island nila kaya madami dami akong nakanta...hehehe. Umaga na ulit kami natapos. Alas dos na ako nakauwi...alas tres na nakatulog. Miyerkules pa lang nun. Ang pinakahuli ay sa Red Box ulit(namumukaan na nga ako nung isang nagdedeliver ng pagkain e) kasama ang AYAS. Dito talaga ako at home na at home. hehehe. Parepareho ang gusto naming kanta, walang hiya hiya. Kahit 2 beer lang ang drinks todo bigay ang mga kanta. Pagkatapos ng videoke ng 12mn, nag mcdo kami sa may greenbelt. Kita pa nga namin yung ka opis namin e. Kakagaling lang nila ng EK. Pagkatapos ng mcdo(1am), deretso kami sa Malate. Naghanap ng masasayawan at dun na nag-paumaga. Pagkatapos ng Malate nag kape kami sa Coffee Bean malapit sa office. Nakauwi na kami mga 5am na. Nung natulog kami sumisikat na ang araw. hehehe.

Kakaiba talaga itong linggong ito. Hindi talaga ako kumakanta. Palagi akong wala sa tono at mga mabababang kanta lang kinakaya ko. Sunod sunod lang talaga ang aya kaya napadami ako ng red box. Akala tuloy ng mga kasama ko sa opis singer ako. hahaha. Hindi din ako sumasayaw kaya ewan ko kung bakit pa kami nag Malate. Siguro dahil may Friday the 13th nung week na ito. O baka dahil masyadong boring ang mga susunod na linggong dadating. Ewan....pero ito lang masasabi ko...enjoy ako. Kahit wala akong boses ngayon...nyahahahaha.

Doon ay kaya kong ipunin lahat ng bituin
Doon ay kaya kong igapos ihip ng hangin
Doon ay kaya kong pagbawal buhos ng ulan
Sa panaginip lang kita mahahagkan t'wina
Doon lang

Malapit na ang Pasko

2005-12-18T22:37:00.000+08:00

Ilang araw na lang, Pasko na!!!! woohuu!!! Pero parang ngayon ko lang nararamdaman na tuloy pala ang pasko ngayong taon. Feel ko kasi cancelled e. Siguro dahil palagi akong nakatali sa opis o kaya pag wala ako sa opis ay buong araw akong natutulog sa bahay. Di ko na alam mga nangyayari sa labas. Hayayay :( Buti na lang dumaalaw samin ang cute cute kong inaanak na si Sam :D 6 na buwan ko ata syang di nakita e. Di na tuloy sya nag-kikiss sakin, bless lang. Bigla kong naalala na ninong pala ako ng 4 na bata....4 na malas na bata. Malas nila dahil kuripot este matipid ang ninong nila. hehehehe. Madami akong bibigyan ng regalo, di pa din ako tapos mamili :( Sana may magregalo sa akin this xmas :D gusto ko bagong video card!! Bumigay na kasi vid card ko e. May sentimental value sakin yun. Yung ang pinakamahal na pinagipunan ko nung college pa ako tsk tsk.

Panoorin nyo nga pala yung King Kong!!! Maganda sya, astig, full of action!!! Recommended sya lalo na sa Sudan team!!! Nyahahaha.

2005-10-17T23:21:00.000+08:00

kung nakikinig ka lang sa mga sinasabi ko
kung pinapansin mo ang mga pinapakita ko
di ka na sana nanghuhula
di ka sana mawawala

Clap Activated Switch????

2005-10-16T19:00:00.000+08:00

Last week sinabihan ako ni Yin na gagawa daw sila ng isang “secret electronic device” (secret muna kung ano yun, baka pagalitan nila ako e). Syempre kelangan ng electronics nyan, at dyan magaling ang AYAS, hehehe. Na-excite ako tumulong….after 1 year and 6 months na PC ang kaharap ko, nagpoprogram sa Oracle, makakaamoy nanaman ako ng nasusunog na led, resistor o chips. Naalala ko tuloy yung mga college days namin. Design ng circuits (pakontian ng parts…para tipid dahil magkano lang ba allowance namin dati), fabrication ng PCB (paliitan ng design…para makatipid sa sobrang mahal na Alexan UV PCB), soldering (ingat na hindi masunog ang buhok gaya ni Khals) at ang testing, ang unang pagsaksak sa power supply(hindi mo alam kung sasabog ng malakas o uusok na lang bigla yung gawa mo). Ayun, paguwi ko nilabas ko na yung box ko ng mga “inipon” at “natira” naming parts after graduation. Alam ko medyo madami pa yun. Pagbukas ko ng box laking gulat ko dahil kulay orange na lahat ng nandun. Yun pala, nag suck ng moisture yung ferric chloride pellets tapos nag leak yung lalagyan….edi bumuhos yung solution sa mga parts ko. Halos lahat ng gamit nasira…kinalawang yung soldering iron ko, kinalawang yung mga paa ng transistors, capacitors, at resistors(mga power transistors pa naman karamihan dun...halos P50 each yun). Nasira ang mga custom built compression springs ni KOKAK(custom built....mahal!!!). Nak ng teteng talaga o. Ilang libong piso ng gamit nasira. Well mapipilitan si Yin mag Raon hehehe…Sakay ng LRT, baba ng Carriedo station. Ingat lang sa mandurukot. Good luck sa inyo, sa circuit nyo, at sa next activity.

p.s. Ang clap activated switch ay isa sa mga una naming project. Clap twice the light turn on, clap twice again the light turns off. Magic? No. Its the clap activated switch!!!

Ewan

2005-10-04T21:15:00.000+08:00

Ewan Ko
Soapdish

Di niya sinabi pero may nagsabi
Gusto na yata kasama ka parati
Pero ewan ko, ewan ko
Naubos na ang pera sa kakalakwatsa
Gusto na yata parati kang kasama
Pero ewan ko, ewan ko

Pre chorus:
Napapansin mo na yata
Nakakahiya naman
Gusto lang naman kitang titgan.

Chorus:

Napapalingon tuwing ika'y dumadaan
Napapangiti di ko alam ang dahilan
Alam kong hindi pepwedeng maging tayo
Pero minsan nag-iiba ang ikot ng.. ang ikot ng mundo

Susmaryosep ang dila ay sumabit
Napahiya na di na makalapit
Pero ewan ko ewan ko

Pero

(pre chorus)
(chorus)

Napapalingon tuwing ika'y dumadaan
Napapangiti di ko alam ang dahilan

Napapalingon tuwing ika'y dumadaan
Napapangiti di ko alam ang dahilan

Alam kong hindi pepwedeng maging tayo
Pero minsan nag-iiba ang ikot ng.. ang ikot ng mundo

3 months, 91 days, 2184 hours

2005-09-14T17:38:00.000+08:00

Hotel Brat, Tomasikova, 828, Billa, Pizzeria Verdi, Cinska , 2nd floor, bus 86, 66, 50, 14, 9, lake, Polus, Aupark, Father Benjie, McDonalds after Mass…..

3 buwan na ang nakalipas, uuwi na din ako sa wakas. Masaya dito sa Bratislava, enjoy talaga pero mas masaya pa din umuwi. Madami ako mamimiss katulad nung mga nakalista sa taas pero mas madami ako na miss sa pinas. Ang hirap isulat ng mga na-experience, natutunan, at nararamdaman ko. Pagdating ko sa pinas saka ko na lang kukwento sa inyo. Well, Goodbye Slovakia, Hello Manila!!!!!

Pitik Bulag

2005-09-02T19:58:00.000+08:00

Bulag-bulagan sa nakikita
Manhid sa pinaparamdam

Countdown

2005-08-29T05:56:00.000+08:00

SELECT to_date('17/SEP/2005') - to_date(sysdate, 'DD/MON/RR') "Days to go"
FROM dual

SELECT ( SELECT to_date('17/SEP/2005') - to_date(sysdate, 'DD/MON/RR')
FROM dual) * 24 "Hours to go"
FROM dual

2005-08-20T03:18:00.000+08:00

Whew...tagal ko di nakakapagpost a. Medyo busy kasi this last few weeks, at mukhang madadagdagan pa ang trabaho this coming weeks. Dami ko ngang natututunan dito e. Nahahasa ang ibat ibang kakayahan ko. Technical, functional, sign language, body language, pati paglalaba at pamamalantsa...lahat. Well, 1 month to go. Excited na ako umuwi. Makita ang pamilya, kamag-anak, mga kaibigan at mga ka opisina. Sayang nga lang at di ko maabutan ang iba kong mga kaibigan. Miss ko na ang Fowl, Bulgogi Sam, Jollibee, Kare-kare, monggo, atbp. Puro na lang Chinska (chinese) ang kinakain namin dito. Sobrang alat at parepareho ang sause. Nag-iiba lang ang lahok pero pareho lang lasa. Natutuwa lang kami sa restaurant na yun dahil nandun si Shao Yun aka Antonio, ang hardworking, authentic chinese waiter nila. Na minsan ay hinabol pa kami sa labas at tumalon sa ledge dahil kulang ang nabigay naming bayad. HAHAHA. Well, time to go. May kelangan pang tapusin.

Home

2005-07-25T22:05:00.000+08:00

Michael Buble - Home

Another summer day
Is come and gone away
In Paris and Rome
But I wanna go home
Mmmmmmmm

Maybe surrounded by
A million people I
Still feel all alone
I just wanna go home
Oh I miss you, you know

And I've been keeping all the letters that I wrote to you
Each one a line or two
?I'm fine baby, how are you??
Well I would send them but I know that it's just not enough
My words were cold and flat
And you deserve more than that

Another aerorplane
Another sunny place
I'm lucky I know
But I wanna go home
Mmmm, I've got to go home

Let me go home
I'm just too far from where you are
I wanna come home

And I feel just like I'm living someone else's life
It's like I just stepped outside
When everything was going right
And I know just why you could not
Come along with me
But this was not your dream
But you always believe in me

Another winter day has come
And gone away
And even Paris and Rome
And I wanna go home
Let me go home

And I'm surrounded by
A million people I
Still feel alone
Oh, let go home
Oh, I miss you, you know

Let me go home
I've had my run
Baby, I'm done
I gotta go home
Let me go home
It will all right
I'll be home tonight
I'm coming back home

2005-07-12T19:55:00.000+08:00

Nung Friday kumain kami sa Paparazzi. Mga pasta ang pagkain dito, at mahal. Yung order kong sea food spaghetti 300CR na. Buti na lang masarap kasi may sugpo, tahong at maliit isa pang parang lobster pero yun nga maliit lang. Tuwa nga ako nung may nilagay na plato na may sabay at lemon sa harap ko e… kala ko may soup na kasama. Yun pala hugasan kasi kakamayin ko dapat yung mga sugpo na kasama sa spaghetti. Hehehe, di kasi ako sanay kumain sa mga mamahaling restaurant e. May libre din silang tinapay na sinasawsay sa olive oil at keso. Masarap sya…kaya nga yung iba sa amin di naubos ang order kasi nabusog sa tinapay. Paglabas naming magpapapicture sana si Erl sa mga statues dun…pero sobra lamig talaga. 13 degrees na ata nung hapon papunta kami dun e pano pa kaya nung gabi. So imbes na magpapicture, takbuhan na lang kami sa sakayan ng tram. Uuwi sa hotel kung saan mainit….

Last Saturday naman, turn ng guys para mamalengke este mag grocery pala. Sa loob-loob ko madali lang yun. Sa pinas naman parati ako kasama sa pag-grocery e. Kukuha ka lang ng cart tapos dadaanan mo lahat ng aisle. Chicken lang yan. Nung nasa grocery na kami, naghiwa-hiwalay na kami ng landas. Deretso kami ng kasama ko sa meat section. Tingin sa listahan. Turo turo na lang kami. Kapag 1 kilo, 2 kilos, 3 kilos madali lang kasi pwede sa daliri…..nung may 1.5 kilos na karne kaming bibilhin, patay. Pano naming sasabihin ang kalahati? Sumenyas kami ng half….di naintindihan. Bahala na..swerte naming at nung nilagay nya yung karne sa pangtimbang, mga 1.4 kilos sya. Hihiwain nya sana para maging 1 kilo pero pinigilan naming….swerte talaga. Susunod sa list ay porkchop. Walang baboy na nakahiwa na na pang pork chop so pumili kami ng malaking karne tapos sinabi naming chop-chop habang sumesenyas ng chop….di nya na gets….sige, bahala na. Sa flat na lang hiwain. Susunod ay giniling na baboy….pano mo sasabihin na giniling…pano mo i-aact yung giling…..kekembot ba o ano? Buti na lang nakita naming yung may giling na…..hay salamat. Naka 20 mins ata kami dun. Nag-iisip kung pano sabihin yung dapat bilhin. Nung pumunta naman kami sa canned goods, kala ko mas madali. Aba mas madali nga kumpara sa pagbili ng meat…pero kumpara sa pinas kung saan isang daanan lang alam mo na kukunin mo, dito titingnan mo pa ang pictures. Medyo natagalan din kami. Di din naman kami makapagtanong dahil wala din sila alam sa english. Sa gulay naman medyo madali. Mahirap lang maghanap ng Basil leaves. Yung nakita naming ay halaman pa….may tangkay, ugat, lupa pang kasama. Naku, mukang di to pwede a….di na naming binili. Huli naming binili sa grocery ay paminta at toyo. 10mins ata kami nag analyze kung tama ba yung binibili naming. “Eto mukang durog na paminta. Baka ito?”…..”Hindi ata….iba picture e”….Nung napagkasunduan na naming paminta nga yun may isa pang humirit na “bakit ito, pareho ng pangalan pero medyo maputi”….Yun pala paminta with salt. Ahhhhhhhhhh. Sa dami ng analysis na ginawa naming tatlo 1 na kami nakabalik…. Gutom na gutom na kami. Syempre magluluto pa…. Mga 2-3pm na kami nakakain ng tanghalian…. Habang ang iba ay nagluluto, yung iba naglalaba, yung iba gumagawa ng sampayan. Since 9 na ang members ng Filipino community sa Bratislava, kulang na ang sampayan, dumadami ang lalabhan, dumadami ang pagkaing lulutuin. 9 na ng gabi kami umuwi. Pagod pero busog. Bukas babalik ulit para kunin ang mga sampay na di natuyo…..Naubos ang weekend naming sa kakaluto at kakalaba. Buti nung Sunday nakapag shopping kami. Bili ng mga sandals na pasalubong. Sana next week maluwag para makapamasyal naman kami……..

Happy Anniversary batch 5!!!!!!!!!!

2005-07-01T17:46:00.000+08:00

Happy Anniversary Batch 5!!! 1 Year na kami dito sa System Access. 1 year nang magkakakilala, 1 year nang magkakaibigan.
Ang sarap isipin na 1 taon na din tayong magkakasama. Magkakasama sa saya, hirap, walang katapusang overtime. Napakalaki ng
nabigay sa akin ng System access. Isang magandang trabaho na nagustuhan ko, mga experience at opportunities na di ko makukuha sa ibang kumpanya.
Kaya nga laking pasasalamat ko kina Kras e. Binigyan ako ng chance para maipakita ang kaya kong gawin :D. Madami akong naging friends dito.
Sila ang isa sa mga dahilan kung bakit masaya ako pumapasok sa office maski may problema, maski pagod na pagod na ako.
Maski binabangungut na ako ng TD interest calculation sa SIR49...nandun sila.

Di ko mahanap ang mga salita para sabihin kung gaano talaga ako ka swerte at kasaya...............wala.............na...........ako..........
masabi........s..............d..........s.....w.....t.....k........n

Weekend adventure

2005-06-27T23:53:00.000+08:00

Friday na....gimik time. Sa Irish pub kami nag dinner. Masarap pagkain nila dun. May stew, ribs, mushrooms. Busog na busog kami. Wala nang mesa sa labas kaya napilitan kami sa loob. Putik ang dilim, ang hirap magbasa ng menu. Buti na lang marunong si Ms. Lau dun. Tapos order ako ng beer. Ang laki ng beer nila dito, at kakaiba ang lasa. Lasang beer pero matamis. Mabango at matamis sa unang tikim pero pag tagal...beer na sya. Habang tinutunaw namin kinain namin, nood muna kami sa widescreen nila. Nung medyo gabi na, daming taong dumating. Lahat sila nasa bar, lahat sila mukang nakakatakot.... Pagkatapos kumain ay naglakad lakad kami sa center. Nagpapicture sa Napoleon tapos nag kape kami. Hay sarap ng buhay... Pa cake cake at kape na lang . Naku, mag 12 na pala....baka wala na kami masakyan.

Nung sabado naman, laundry day. Pmunta kami sa apartment para dun maglaba. Habang nag gogrocery sina Marbi ng kakainin namin, nauna naman ako sa apartment. Pinag aralan namin ni sir Badeng yung washing machine. Tagal namin bago namin napagana. Isa't kalahating oras pa bawat batch. Buti na lang habang naglalaba kami, pwede kami manood ng mga DVD. May nagdala kasi ng laptops e. Nagluto nga pala ang mga girls ng Binagoongan for lunch, spaghetti for dinner. Masarap...feel ko nasa pinas ulit ako, hehehe. Itong araw rin pala na ito at ang aking 1st time na mag-isa pumunta sa Polus. Usually kasi group kami kasi parepareho lang naman pupuntahan namin e. Kaya lang nakalimutan nilang bumili ng asukal at asin...ako tuloy nautusan. Pagdating ko sa grocery, hanap ko kaagad ang mga dapat kong bilhin. Medyo mahirap maghnap kasi si ko maintindihan ang mga nakasulat. Simpleng asin at asukal lang, di ko mahanap. Di din ako makatanong kasi di kami nagkakaintindihan. Hayyyyyy, inabot ako ng 30 mins kakahanap. Buti na lang wala masyadong kakaibang nangyari..hehehe

Sunday na...punta kami Devin castle ngayon. Paglabas namin ng hotel, medyo umaambon..malamig. Sumakay kami ng tram, layo ng nilakbay namin. Dumaan pa nga kami ng tunnel e. Tunnel na tipong dinadaanan ng tren...madilim, mahaba. Pagbaba namin, medyo nawala pa kami. Ginagawa kasi yung daan kaya may detour ang mga bus. Bumalik na lang kami sa parang terminal nila ng bus. Mula doon at derederetso na kami sa Devin castle. Nung nakita namin, akala ko isang malaking bato lang yun. Yun pala ruins na yun ng castle. Mataas ang akyatan, pero pag dating mo sa taas ay napakaganda ng view. Makikita mo na ang Austria mula doon. Di sya kagaya ng inaasahan kong castle na may dungeon...etc etc pero astig pa din. Well, ruins na nga lang e, ano pa aasahan mo? hehehe. Pagkatapos namin libutin ang castle, nagpunta kami sa Center para mag mcdo. Order ko ngayon Mc country. Lasang sibuyas. Muntik pa nila akong mapa-oo sa tanong na "Do you want ketsup, mustard?" with sloval accent. OO sana sagot ko pero naalala ko na may bayad pala yun. No na lang sagot ko. Tapos kumain, lakad lakad kami sa center. Kain ice cream. Order ko is strawberry ice cream. Nung natikman ko, laking gulat ko nang lasang strawbery talaga......strawberry na strawberry. Sa pinas pag may strawberry icecream ka malalasahan mo strawberry + gatas. Nung nakain ko, strawberry + more strawberry. Puro ata yun e. hehehe. Pero mura lang naman...9sk lang...mga 11.7 pesos. Pagkatapos ng center, nag polus naman kami...bili ng grocery tapos deretso sa apartment. Kain ng local na instant noodles, kinuha ang natuyong damit, luto ng kanin. Ilang oras lang kami dun at umuwi na kami. What a long day...mamamalantsa pa ko. Kakapagod. For dinner, pizza ang pagkain namin. Ang flavor..cheese. 4 kinds of cheese daw pero isa lang ang namukaan/nalasahan ko. Yung blue cheese. Sa una medyo nakakatakot kainin pero sayang e. Pagkatapos kumain, balik sa kwarto para tapusin ang plantsahin at maglaro ulit ng FFx. Mgapics nga pala sa susunod na lang..di pa uploaded e.

Day 1 "PAY 1400 NOW"

2005-06-20T00:57:00.000+08:00

update...may mga pictures na pala sa Flickr ko...tingnan nyo na lang.

Nagumpisa araw ko ng 3:30am dahil may araw na, nagising ako. Parang 8am na sa pinas...taas na ng sikat ng araw. Bumalik ulit ako sa aking pagtulog. Buti na lang nakahingi si Marbi ng eye shade sa Sing airlines. Kung hindi baka di na ako makatulog ulit. Bumangon ako ng 7am, naligo, nagbihis, bumaba para kumain ng breakfast. Di talaga ako nag aagahan sa pinas e pero napilitan akong mag agahan kasi sayang. Libre sa hotel e. Daming choices, may cold cuts, cereals, iba't ibang luto ng itlog, sausages...dami ko nakain. Pagkatapos kumain, naglakad na kami papunta sakayan ng bus. Ganda ng mood ko e...malamig ang hangin, busog, excited makita ang opisina. Edi sumakay na kami sa bus kaya lang di ko nakita yung pasukan ng ticket..hinanap hanap ko. E biglang gumalaw yung bus, napilitan akong umupo. Inabot ko kay roy yung ticket ko, sabi ko pa punch. Tapos may lumapit sa akin na isang malaking tao na mataba at nakasando. Kinausap ako, e di ko maintindihan. Sabi ko "No slovak...No slovak". Kinakabahan na ako, laki nya e...ang problema pala hinuhuli nya ako dahil di ko nilagay yung ticket ko.... Tapos sinabi nya sa akin "PAY 1400 NOW"... Tanong ko "Now?", sabi nya "NOW". Tanong ko ulit "I will pay now?", sabi ulit nya "PAY NOW". OK, dudukot na ako ng pera. Bago ako makabayad tumigil yung bus sa stop tapos pinababa nya ako. Inisip ko, putik, baka dalhin ako sa presinto ah...buti naman hindi. Pinababa ako kasi lilipat sila ng bus. Naka boundery na ata sila para sa bus na yun. Binigyan ako ng ticket, may pic yun sa Flickr ko...huhuhu. Pagdating ko sa office, pinakilala naman ako kay Imro, medyo nadagdagan ang stress ko pero konte lang...mabait naman pala sya e...medyo nakakaintimidate. Nag-ayos ako ng pc, connections, files tapos 6pm na...Dumaan kami sa isang apartment lampas ng Polus. nung pumasok kami sa building, nakakatakot. Sabi nga nila, parang dungeon. Pagpasok namin sa flat, wow ang ganda....deretso sa sala, ang ganda din. Hinanap ang trono, nung nakita..patay. Nawawala yung isang dingding kaya kita mo yung pipes....hay sayang. Pwede sana kami dun magluto. Ayaw nila dun so aalis na kami. Sina Marbi at Roy, sa dungeon stairs dumaan. Kami nina sir Badeng at ms Lau, sa elevator. Yung elevator, 250kg lang daw ang kaya..so compute pa kami..aba pwede. Pagpasok namin, sinara yung pinto tapos pinindot ang ground floor. No response, pinindot ulit ayun nagulat kaming 3 at biglang gumalaw. Tawana kami sa loob. Yun na talaga...di na kami babalik dun. hehehe. Tapos nun, sa Polus kami kumain ng Mcdo. Medyo iba lasa pero Mcdo pa din.... Pagkatapos nun uwian na. Nadaanan ulit namin yung stop kung saan ako pinababa...may kirot sa puso ko nung nakita namin yun. Buti na lang bibili na kami bukas ng 3 month ticket. Wala na akong problema. Hehehe.

Day 0.5 Mexican dinner

2005-06-19T21:12:00.000+08:00

Ok...dumating na kami sa Hotel Bratislava. Nung mag checheckin na kami, nakita namin si Krishna at Paresh. Mag checheckout na daw sila at malapit na flight nila. Tapos umakyat kami...8th floor ang room namin. Ang ganda ng rooms, pati view maganda din...well kumapara dun sa kabilang side. Pagkatapos namin tingnan yung rooms, nagpapalit kami ng pero tapos bumili ng grocery at utensils. Kasama namin sina Roy, Sir Badeng at Ms Lau. Naglakad lakad kami sa plaza, nagpapicture tapos kumain ng dinner sa isang Mexican restaurant. Nasa flickr ko yung picture ng kinain namin. Tagal naming nag-intay....mahigit isang oras kaming nagkukwentuhan habang nag-iintay ng pagkain. Nung dumating ang pagkain, galit-galit muna lahat...gutom e walang naguusap. Sarap ng food. May beef, lamb, chicken, patatas, pork, kanin, atbp. Pagkatapos nun, umuw na kami. Pagdating sa room....bagsak.

Bratislava, here I come!!!

2005-06-19T17:29:00.000+08:00

House to NAIA

Flight ko is 6pm pero 1:30 pa lang, umalis na kami ng bahay nina kyle, lawrence at aga. Dapat maaga kasi di pa ako marunong sa airport e...1st time umalis ng bansa e. Medyo nawala pa nga kami papunta airport pero di ako kinabahan...may tiwala ako kay kyle. hehehe. Pagdating sa airport, piture picture na. Konteng iyakan, di pala iyak, hagulgol e umalis na sila. Bawal kasi magtagal dun e. After check-in nag canteen muna kami ni Marbi. Tapos pumasok na kami. Wala naman masyado problema maliban sa 200 pesos na meryenda namin. Ayan na, boarding na ang Singapore Airlines..bye Manila.

Manila to Singapore

3 hours ang flight. Pero di ako na bore kasi wow ang ganda ng stewardess namin. Matangkad at maganda pero di ko maintindihan ang sinasabi nya. Di ko makuha ang accent nya e. Sakit sa leeg ng upuan dun pero astig kasi may movie na pwede panoodin. Pinanood ko Million Dollar Baby. Masarap din yung pagkain nila. Bad trip di ko natapos yung movie, dami kasi announcement ng piloto e. Sinungitan pa ako ng magandang stewardess. Kinuha kaagad yung earphones ko di pa ako tapos manood.

Singapore Changi airport

Airport na ito o mall? Ang ganda!!!! May mini garden sila dun, puro orchids at isda. Papicture kami dun. Habang naglalakad-lakad kami sa airport, nagpipigil kami dahil sa sobra dami ng pwedeng bilhin. May mega sale nga sila e. Yung I-pod mini nila sale sa June24, kulay silver 50% off. Sayang talaga at di kami aabot huhuhu.

Singapore to Frankfurt

Ito ang pinakamatagal na flight namin...13 hours!!!! Mahirap pa, window seat kami kaya pag naiihi ka habang tulog ang katabi mo, talagang mahihiya ka o gigisingin mo sya. E malas at di marunong mag ingles katabi ko. Akala ko mag sasign language lang. Buti na lang isang tapik ko lang sa kanya alam na nya gagawin nya..hehehe. Kakatamad talaga...nakatulog na ako ng matagal, 2 movie, 2 episode ng CSI, nakalaro pa nga ako ng Mario e. Di ko na maramdaman yung mga paa at pwet ko.

Frankfurt

Laki ng airport nila. Astig Bumaba kami sa terminal 2, buti na lang at terminal 2 din yung next gate namin. Hinanap kaagad namin ang gate namin kasi baka mawala kami at maiwan. Habang naglalakad kami doon ko lang na feel ko na wala na talaga ako sa pinas. Nung nasa singapore ako parang pinas lang e...madaming asian. E sa frankfurt parang kami na lang ang asian e. Feel ko na ang nararamdaman ng mga banyaga sa pinas. Nakakailang. Kumpara sa airport sa Singapore, di ako nagandahan sa Frankfurt airport. Malaki sya, sobra. May MRT sila para makapunta ka sa ibang terminal tapos pag sasakay ka ng eroplano sasakay ka muna ng bus. Ang hangin nila malamig..parang baguio.

Frankfurt to Prague

1 hour lang ang flight. Kakameryenda lang namin landing na. Natulog lang ako dito kaya walang kwento.

Prague

3 hours pa iintayin namin para sa next flight. 3 oras din kaming nakaupo sa waiting area. Kakaiba dito. Talagang kaming 2 lang ang kayumanggi. Walang lalakran kaya tulog din ako. Malas pa at matagal na nga intay namin, na delay pa yung flight. Hay buhay.

Prague to Bratislava

Ito ang pinaka exciting na airplane ride namin. Di ka lang nakasakay ng airplane, parang nakasakay ka na din ng roller coaster. Maliit lang yung plane...propeller nga lang sya e. Kaya di sobra higpit ng kapit ko sa arm rest.

Bratislava

Sa wakas, nandito na kami. Akala ko makakapahinga na kami pero nagkaproblema kami sa passport. Halos 20 min nilang tiningnan yung passport namin. Kinakabahan na nga ako e. Di nila sinabi kung ano problema. Nung tapos na nilang tingnan saka namin nalaman na nawawala luggage namin...putik naman!!!! Papadala na lang daw nila sa hotel namin. Galing sa airport, hinatid kami ni Martin papunta sa Hotel.

Dun nagtatapos ang aming adventure. 1st time out of the country. 4 airport, 13 hours na lumilipad, more than 24 hours travel. Marami pang nangyari after pero bukas ko na lang kukwento. May trabaho na e.

Leaving on a jet plane (Part 2)

2005-06-18T07:33:00.000+08:00

Pagkatapos ng ilang linggong paghihintay aalis na ako mamaya papuntang Bratislava, Slovakia. Kagabi pa ako kinakabahan, iniisip kung ano pa ang kulang ko. Iniisip ko kung ano mangyayari sa amin sa trip na ito....sana Po di kami mawala, 1st time kong sumakay ng malaking eroplano, 1st time umalis ng bansa. Feel ko nga parang nanalo ako ng world tour sa raffle e. Madami kaming airport na dadaanan para lumipat ng eroplano. Una Singapore, tapos Frankfurt, Prague, tapos last ay Bratislava. Balita ko sale sa Singapore...hehehehehehe. Kung sakaling mawala man ako, sana sa Singapore.

Lima kaming pupunta sa Brat. May nauna nang 2, susunod kaming 2 ng kasama ko tapos may susunod na isa. Ang origial plan ay ako lang mag-isa, buti na lang na move yung isa...at least may kasama akong mawala hehehehe.

Dami kong mamimiss dito sa pinas. Bulgogi, Fowl, Jollibee. Dami ko din mamimiss na kainan. Birthday ng kapatid ko....7th bday nya kaya sa MCDO sya magpaparty. Sayang. Birthday din ng cute kong inaanak. Tagal-tagal ko nang di sya nakikita e. huhuhu. Mamimiss ko din yung mga umaaway sa akin sa opis. Maski bilang sa mga daliri ko ang mga araw na di lumalampas na hindi ako inaaway, mamimiss ko pa din ikaw. HAHAHAHAHA...wag ka tatawag ha...mahal ang babayaran ko sa Globe. Pero lahat ng lungkot ko ay mapapalitan ng saya, excitement at mga bagong kaalaman. Sigurado madami ako matututunan tungkol sa Human Anatomy. Summer ata dun e :D. Sana makapasyal kami sa mga castles. Gusto ko din umakyat ng bundok. Sabi nila may snow daw sa taas ng mga bundok e. Sige, ito na lang muna. Next post ko siguro at ang adventures namin sa travel. Sigurado masaya yun.

pang-asar ba to?!?

2005-06-13T00:02:00.000+08:00

wengweng panot?!?!?!?!

Filipino Adobo

2005-06-09T23:05:00.000+08:00

Sana makatulong ito Gerard....Filipino version daw ito, hindi "American Adobo".

-------------------------------------
CHICKEN ADOBO (FILIPINO VERSION)

1 whole chicken (cut into eighths)
1 whole garlic (chopped)
olive oil or vegetable/corn oil
1 tsp ground black pepper
4 whole black pepper cloves
3 dried bay leaves
1 cup soy sauce
1 cup vinegar
**7up/sprite
**1 whole lemon (cut into 4)

Remember to wash your chicken very well. We recommend using the lemon (in ingredients) to scrub all over the chicken parts and rub some salt into it as well.

Heat oil and add all of the garlic, and cook until garlic is lightly browned. Add chicken and saute until the chicken is beginning to tenderize.

Add ground black pepper, whole black pepper cloves, soy sauce, and vinegar, and let simmer for 25-35 mins or until chicken is done.

Make sure to add more vinegar or soy sauce until it suits your taste (should be a bit tangy). When chicken is tender, add some 7 up if you want a sweeter taste, and let simmer for 5 more mins.

Serve over rice.
-------------------------------------
http://www.cooks.com/rec/doc/0,1639,143177-254193,00.html

Feeling the...Need for Speed Underground

2005-06-07T22:45:00.000+08:00

Ano nanaman tong nangyayari sa akin.....nahihilig nanaman ako sa Need for speed underground. Parang nangyayari ulit nang nangyari nung nag thesis pa kami. Halos lahat ng oras nasa need for speed. Pagdating sa umaga, need for speed kasi excuse namin masyado maaga pa para gumawa ng thesis...baka mabitin lang kami. Tanghali, nakakapagod maglakad from Jollibee to thesis lab. Parang 3/4 ang layo ng Vito Cruz at Quirino station. Kailangan magpahinga para malinaw kami mag-isip gumawa ng thesis. Edi laro muna. Ayan, gagawa na kami...yey gumagalaw na ang gulong ni KOKAK! Time to celebrate...laro ulit. Meryenda time na. Punta ng Aristo para kumain ng Mojo patatas. Sarap! Babalik na kami sa lab...long route...take SJ walk para maraming makikitang tao. Baka matyempuhan pa namin si Big Time. Pagdating sa lab, gawa ulit ng thesis. E since maliit lang yung pwesto namin, 2 lang talaga nakakagawa. Ako at si Cha2. Edi yung iba naglalaro nanaman. Ganun yun hanggang 8pm. Araw araw ganun ang nangyayari. Huhuhu...tapos na ang term, konte lang nagawa namin....pero at least natapos ko yung laro. Hehehe. Pero may maganda din namang nadulot yung laro e. Nagamit ko ang alam ko sa electronics. Gumawa pa talaga ako ng PS-to-Parallel controller para mas maganda/madali maglaro. Mahirap kasi sa keyboard e a at dahil madaling mahuli na naglalaro kami pag keyboard ang gamit. Kapag controller, medyo tago. Ayan ha inapply ko yung mga natutunan ko sa eskwelahan sa mga problema sa buhay. Di pa ba sapat yan? Hahahaha. Sana may magpahiram sakin ng NFSU 2....

ZZZZZZzzzzzzz

2005-06-05T18:12:00.000+08:00

Pagod na pagod ako ngayon a....kaya eto na lang ang mga key words/phrases para magka idea kayo sa mga nangyari nitong nakalipas na 2 araw...ayaw kong magkwento

..dentista..sexy..maganda..enjoy..pasta..mapait..AYAS..backout..
4..timezone..Saisaki..ice cream..last full show..madagascar..chat..
show..2 AM..7 AM..YM..nice surprise..8 AM..Dasmarinas Cavite..fiesta..fighting tenants..compromise..lots of food..3 PM..Glorieta..globe..line..new phone..new number..home..bed..rest..........ZZZZZZzzzzzzzzzzz

medyo kakaibang araw

2005-06-03T21:48:00.000+08:00

Wow pre, hanep tong araw na to. Kakaiba tsong. Umagang umaga pa lang, kakagising ko pa lang, alam ko na kakaiba tong araw na to. Yung ibang nangyari di ko pwede ikwento kasi marami dyan ang mahihina ang mga tiyan. Plano ko medyo late sana magising para di kaagad mag expire "film" ko. Edi ayun nga, late na ako umalis. Tpos may nag text sa akin, bilisan ko daw pumasok. Buti na lang at walang traffic so 10 mins lang nasa opis na ako. Parang ayaw magpasakay ng driver nung bus e o sira lang tiyan nya kaya parang lumilipad sa bilis yung bus sa kahabaan ng buendia. Pagdating sa opisina, deretso ng Mcdo...hmmm sarap ng longganisa meal pero di pa namin kinain. Nagpa physical exam muna kami. Pina fill-up sa amin yung form tpos kinunan kami ng dugo. Yung kasama ko takot na takot kasi 10 years ago pa daw yung last time na nagpakuha sya ng dugo. Iniintay ko nga mahimatay para makunan ko ng picture e. Hahahahaha. Joke lang. Pero in fairness, matapang sya. Di man lang nya pinikit mga mata nya. Tapos nya, ako na ang kinunan. Malalaman kaya kung dugong bughaw nga ako? Pagkatapos kunan ng dugo, kinuha naman ang height at weight. Putik 5'10" pala ako tapos 150lbs lang ako!!!!!!!! E nung pumasok ako sa SA, halos 170 ako e. Tapos kinuha ang akong blood pressure, pulse, nag eye test(bagsak ako dito...). Tapos pumunta na ako kay Doc. Ayaw kong kwento to. Pero 2 salita lang ang di ko makakalimutan....."Ibaba" at "ibuka".................. Tapos may x-ray tapos tapos na. Makakain ko na ang special longganisa meal ko. Yehey!!! Kanina pa ako gutom e...tinikman ko din yung iced milo para malaman ko kung bakit gusto ni sarah nun. Well, masarap naman...lasang Milo...na malamig.

Maliban dun sa mga nangyari na yun, pareho lang ng ibang araw nangyari nung hapon. Kwentuhan, lokohan, trabaho. The usual. Prinactice ko din yung aking "talent". Sa bawat araw na dumaan parang pagaling ng pagaling ako e. Madami nang di nakakahalata. Well, yung lang makukwento ko sa ngayon. Sa susunod ulit!!!

iba't-ibang iba

2005-06-02T19:25:00.000+08:00

--Birthday--
Kanina nga pala birthday ni Grace. Isa sa mga modulemates ko. Sarap ng pagkain. Kakaiba! Nakakain ko lang yun kapag end of month na at lahat ng celebrants for that month ay nagpapakain. Dami ko nga nakain e. Ready na ako para bukas, hindi na ako mahihirapan :D.

--AYAS--
Sa sabado nga pala reunion ng AYASLACTOSE aka AYAS. Medyo matagal na din nung huli kami nagkita-kita lahat. Ngayon, isa na lang ang kulang. Bal kelan ka ba babalik? Ilang siglo na ang nakalipas nang huli ka namin nakita a.

left to right, top to bottom:
Lawrence, Bal, Cha2, Goks, Yin, Don
Yung ibang AYAS, wala pang portrait

--Flash--
Bakit yung flash drive ko mabagal? Diba dapat mabilis kasi "Flash" nga sya? Joke lang LL, alam mo namang nagloloko lang ako. Baka magalit ka nanaman :D. Naiintindihan ko naman kung bakit mabagal e, wag ka mag-alala.

Pero sa totoo lang, excited na akong gamitin to! Ganito naman talaga ako e, excited parati pag may bagong gadget. Di na ako kailangan pang humiram ng flash sa iba. Ang di lang maganda dito, di sya auto detect sa Win98(teka, sino pa ba naka Win98?). Kailangan pa ng driver para gumana. Pero OK lang yun. Lalagay ko na lang sa loob ng flash yung driver para kahit saan ko dalhin yung flash, may kasamang driver! Walang problema!(sino nga pala nagsabi sakin nito dati HAHAHAHA....mga computer engineers pa naman tsk)

--Notebook--
Salamat nga pala Sarah sa bigay mong NBA Mcdo notebook. Ngayon, pag humingi ng pasalubong kapatid ko, may ibibigay na ako...galing Mcdo pa!!! Pero napagisip-isip ko...sayang yung lalagyan ng cellphone na gusto mo piliin kesa sa notebook. Handy nga pala yun. Sa laki ng extra space, pwede ko ding ilagay yung pera ko, panyo, ID, at mga susi sabay-sabay. tsk tsk....sa susunod na lang....

--Friendster--
Mukha na ba akong mama sa friendster? Bakit may humihingi sa akin ng trabaho dun????? Ngayon lang nangyari to a...weird....

Something's missing..hmmmnnnn

2005-06-01T21:03:00.000+08:00

Nothing new, nothing exciting for the past few days. I was in panic mode for at least an hour, called/YM everyone I know, gave instructions, moves schedules. I thought I was leaving this saturday. I still don't have my credit card, no load yet, and not yet finished with my shopping. I was excited and panicking at the same time. After an hour, I received an email that our schedule was moved. Well, more time to pack but I was also disappointed. Hayyyyyyyyy...Oh I mean Hmmmmmmmnnnn(oops, english nga pala tong post na to). Other than that...nothing. I'm not bored but nothing that exciting good enough to post. I just feel that there's something missing or something thats to be missed...hell, I'm writing in english..this rarely happen. Something's really missing, I just know it. Hope I find you soon

ps
one of the things that made me a little happy today...
http://www.missuniverse.com/index2.html

Leaving on a jet plane (Part 1) at isang itlog

2005-05-29T22:13:00.000+08:00

2 weeks pa(o 2 weeks na lang..depende kung pano nyo tingnan) ay aalis na ako. Dati parang panaginip lang. Di ako kinakabahan pero ngayong medyo nag-aayos na ako ng gamit ay naiisip ko..totoo nga. Malapit na ako umalis. Siguro kung dumating na yung visa namin lalong kakabog ang dibdib ko sa kaba. Maraming mangyayari sa unang pagkakataon ko pa lang mararanasan pero pinakaexcited ako sumakay ng eroplano. Medyo mababaw lang pero pagbigyan nyo na ako. 1st time kong makasakay sa malaking eroplano (sana makita ko bahay namin pag nasa himpapawid na kami). Yung unang beses kong sumakay ng eroplano ay from Bicol to Manila. Puro clouds lang nakita ko. Di pa nga nangangalay pwet ko sa upuan at di ko pa tapos basahin ang pahayagan maglalanding na daw kami. Tinipid-tipid ko pa naman yung libreng juice at dried fruits para tumagal ng buong flight para di ako magutom kaagad yun pala di ko pa nauutot o madighay(kung sabay mangyari yun OK, para di nila marinig yung utot...ay wag pala. Baka sabihin nila amoy utot hininga ko nyahahaha) man lang yung kinain ko landing na pala kami. Sana masaya yung flight! Sana madaming free stuffs at sana maganda yung flight attendant!!! Yun lang po, masaya na ako hehehe. Buti na lang may mga kasama ako, dati kasi ako lang mag-isa e. Kabado pa ako dating mawala sa airport. Well, update ko na lang kayo sa susunod sa mga mangyayari.

Sya nga pala...alam nyo ba kung saan napanood itong itlog na ito?
clue: "Paris"

Yung kulay ng loob ay pareho ng kulay sa labas. Di ako masyado nasarapan. Siguro dahil di ko binuksan sa pamamagitan ng ulo ko at wala ako sa sauna. Hmmmm, I wonder........

ikaw

2005-05-27T23:28:00.000+08:00

Mga bagay na mamimiss ko:

Wala...wala akong mamimiss.
Wala...dahil hindi "bagay" ang importante sa akin kundi ikaw
ikaw na laman ng puso't isipan ko sa bawat araw na ginawa Niya
ako'y pansamantalang mawawalay sa piling mo

-anonymous-

Alalahanin natin si KOKAK

2005-05-25T18:18:00.000+08:00

Mahigit 1 taon na ang nakaraan ng namomoblema ako, kasama ang iba pang miyembro ng KOKAK boys sa kinabukasan namin. Problema kung gagraduate ba kami on time. Wala na kasi kaming perang pangbayad para sa next term e, naubos kay KOKAK. Ginulangan kasi kami ni Mike ng mach shop. 11k para sa "auto-ejector spring"!!! Gumawa pa nga kami ng model gamit ang cardboard ng tissue paper e para lang maintindihan nya yung dapat gawin. Buti na lang nandun si Jessie. Niligtas nya kami!! Miss ko na yung araw-araw naming pagpunta sa Carriedo at bumili ng electronic parts sa Alexan. Ano nga pala ulit ang amoy ng natutunaw na led? Ano nga pala ulit ang amoy ng nasusunog na resistor, o pumuputok na transistor at capacitor? Ang alam ko lang nakaka-adik yun hehehehe. Tanda ko pa dati araw-araw 10 kami umuuwi para lang matapos ang gawa. Para makapagtapos at makapagtrabaho. Yun pala nung nagtrabaho na ako, minsan mas malala pa. Kumusta na kaya si KOKAK? Kumpleto pa kaya ang IR sensors nya? Ang mamahaling HC11 di pa kaya nadedekwat? Mga H-bridge at stepper motor driver na power transistors pa ang gamit(P50 isa nun..16pcs). Ang Tormax, ang stepper motor? Gumagana pa ba? Sa 6 na buwan naming ginagawa si KOKAK, siguro 1 month lang talaga ako natuwa sa mga resulta. Nawawalan na kami ng pag-asa sa bawat araw na lumilipas. Mali ba design ko? Mali ba ang calculation ko ng force ng compressed spring? Kulang ata compute ko ng energy loss e. Nung last 1 month na lang, nagkakaroon na kami ng pag-asa. Tumatalon na si KOKAK. Kaya lang sa sobra lakas ng spring namin, sa bawat talon ay nasisira ang bakal na ginamit namin. Final defense namin. Madaming bumigay. Di nakaya ng mga pcb trace namin ang mga talon, di na kinaya ng spring lock ang stress na dulot ng spring. Di namin napansin, unti-unti na palang kinakain ng inner tube ang ngipin ng lock namin. Bakit ganun? Lahat nangyayari sa final defense. Parang gumuho ang lahat...wala na pag-asa. Sayang lang lahat ng pag-yayabang na naplano na namin. Sayang lang yung planong blow-out. Kausap namin si Sir Jess nun..lahat kami malungkot. Buti na lang nabigyan pa kami ng 1 week to fix everything. 2 consecutive jumps lang OK na. Pero sa loob-loob ko, parang imposible. Tinitingnan ko pa lang yung damage, wala na talaga e. Pero sa mga oras na yun, nangyari ang di ko inaasahan. Minsan lang mangyari sa 4 na taon ko CCS. Naging seryoso mga kasama ko. Gusto din nilang matapos na ang lahat. Ayaw na nilang makita sina pants, clem, boyB, Y1, Y2, Y3, moon man, boy suka, atbp. Ako din...ayaw ko nang maubusan ng damit kasi namamantsahan ng ferric. At sa loob ng 1 week, nangyari ang isang himala...Sa araw ng ultra final defense namin, sa 4th floor ng Gokongwie bldg nagtipon-tipon ang mga kabatch namin, mga professors, mga C2T3, mga CE, IT, ST. Lahat sila nakabantay sa corridor. Kala namin moral support, pero napag isip-isip ko nakaharang pala kami kaya di sila pwedeng dumaan hehehe. Ayun nagkumpulan sa amin. 1st jump ayos. Sa kalagitnaan ng compression at reverse phase ng robot, may nararamdaman ako na kaba. May naririnig ako na parati kong naririnig tuwing pumapalpak ang motor. Sa pagkakatancha ko, 1 ikot na lang bago ma release ang lock, pero humihina ang hatak ng motor, tumataas ang kain ng kuryente, kumakayod na ang bakal sa bakal. Mga bagay na di dapat mangyari. Tapos biglang tumalon. Ang huling talon ni KOKAK. Ang pinakaimportanteng talon. At sa loob loob ko, naisip ko na tapos na ang lahat. 4 na taon sa college ay matatapos na. Ang natatandaan ko lang sa paligid ko nung mga panahon na yun ay blur na lang. Itinaas ko ang kamao ko sa tuwa. Parang nawala ang bigat ng mundo sa mga balikat ko. Sa balikat namin lahat. Matutuloy na namin yung planong pakain. Ang mga underdogs ng CS-CE C2t4 ay nagtapos na. Maski di ganun ka komplikado thesis namin, on-time kami. Masarap alalahanin ang nakaraan. Ang mga pagsubok na akala mo di mo malalampasan pero matatapos mo din pala. Pagtatawanann mo lang lahat ng paghihirap na dinaanan mo. At yan ang isa sa mga magagandang bagay na natutunan ko sa buhay. Maski sa akala mo wala nang pag-asa, wag ka susuko. Kasi sa isang paraan lang masisigurado ang pagpalpak mo. Yon ay kapag sumuko ka. Kaya never give up never surrender. Fight until you die.

Left to Right: Cha2, Goks aka RB, Lawrence /w KOKAK

Panaginip at paalala

2005-05-22T21:20:00.000+08:00

Wow...company summer outing the best!!!! White Rock sa Subic ang lugar. Sobrang saya at ang sarap kalimutan maski sandali mga problema sa opisina. Mas pinasaya pa dahil sa magagaling ang mga kagrupo ko sa Yellow 'early bird' team. Just for fun kasi ang motto namin e. Hehehehehe. Galing namin lahat sa games, kakatuwa. Pagod na pagod nga kami pagating ng gabi e....kala ko di ako mag-eenjoy sa dinner party. Maling-mali ang akala ko. Sa pagkain pa lang solb-solb na e. Gabundok ang pagkain sa plato ko....2 times pa ako bumalik. 2 times lang kasi nag-aalok na si bossing uminom...mahirap tumanggi :)) At dun na nag-umpisa ang aking "panaginip". Madami akong nakita na di ko akalaing makikita ko. May mga nagawa ako na di ko akalaing gagawin ko. May mga nasabi ako na.....nakakatawang isipin. Yun lang. hehehe. Masama pa dyan, sa loob ng 30 minuto ay nawala lahat ng nakain ko...Bwiset, sayang yung lechon at baka. Minsan na nga lang yun e :(( Buti na lang beach yun....madaming lugar na "malalagyan". Salamat nga pala sa mga bumantay sakin habang "nananaginip" ako. Salamat Mike at Sarah..ewan ko lang kung masyado akong lasing pero 3 boses ang naririnig ko. Kung wala kayo dun at bigla kong naisipan na mag-swimming pabalik ng Manila, walang pipigil sa akin. Sa tingin ko nga mas malala pa ang pinaggagawa ko ngayong outing kumpara nung x'mas party namin. Sa mga kwento pa lang sakin kung anu-ano ginawa ko, feeling ko di nanaman ako tatantanan sa opis e. Patay nanaman ako nito. Eto ang masama, gabi/madaling araw pa lang yun. Nung umaga, ang aga kong nagising....naglakad-lakad kami sa beach. Picture-picture, sight seeing(sayang Mike wala ka, madami akong nakitang positive). Pagkatapos naming maglakad lakad, nag-rent ang admin ng jetski at banana boat!!!! Sayang lang at pinaasa lang ako sa jetski. Nung sina love at jessamine ang walang problema, nung ako na ayaw mag start...bwiset. Tapos yung mamang nagtuturo sa akin nilaglag pa ako. Buti na lang may banana boat pa. sobrang enjoy talaga. 2 times kami nahulog. Buti na lang walang pating. Eto nga pala isang paalala sa mga 1st timers ng banana boat, wag kakalimutan itali ang tali ng shorts nyo. Siguraduhing mahigpit ang pagkakatali.

Eto ang verdict(parang thesis a...uy 1 year na pala!!!) ko sa outing.......the Best...sana maulit ulit. Sana mas maraming makasama next year

Tokyo2 adventure

2005-05-20T14:35:00.000+08:00

After 3 weeks, nanakain na din sa wakas sa Tokyo Tokyo. Kaya napakasaya ng araw na ito e...natupad ang aking kahilingang makakain dun. 2 1/2 rice ang nakain ko, pero parang 3 3/4. Pano ba naman yung mamang nagbibigay ng kanin, may laman na nga yung pangsalok nya nagdagdag pa ulit sya ng kanin....edi parang bola ng kanin na yung nilagay sa plato ko. Tpos nagdagdag pa siya ng "1/2" rice na parang 3/4 na. Hanep talaga. Yan ang dapat nagiging employee of the month...maski employee of the year! Di na mabibitin ang customer sa kahihintay sa kanya sakaling magkulang. Saktong sakto lang yung bigay nya sa ulam. Walang sobra, walang kulang. Dapat nga lang ay maaga kang pupunta dun para hindi ka maubusan ng pwesto. Friday pa naman ngayon :D. Putik...nasira ang diet ko para sa outing bukas tsk tsk tsk. Pero OK lang...mas importante naman ang tiyan kesa sa outing e. Diba?

Paalam

2005-05-20T07:59:00.000+08:00

Bakit kaya kapag wala na siya, saka mo siya namimiss? Kung kailan di mo sya makikita, saka mo sya hinahanap-hanap. Kung kailan akala mong di mo sya kailangan, saka mo lang malalaman kung gaano ka kahina kayat hinahanap mo siya para tulungan ka. Pilit mong kinakalimutan ang nakaraan at nagsusumikap magbagong buhay pero hindi pwede. Hindi natin pwedeng kalimutan na lang ang lumipas o mga taong nakasama natin kasi kung sino tayo ngayon ay bunga ng nakaraan. Bunga ng lahat ng mga karanasan natin, bunga ng lahat ng taong nakilala at nakasama natin. Ano man ang pilit sabihin sa sarili na "di ko gagawin ang mga ginagawa niya" o "di ko yun gagawin" ay nakikita pa din natin sa sarili natin na ginagawa ang mga bagay na sinasabi nating ayaw natin gawin. Siguro yun ang dahilan kung bakit hindi ako naging malapit sa kanya, dahil pareho kami ng ugali. Kung ano nakikita at kinaiinisan ko dati sa kanya....sa kasamaang palad ay ginagawa ko din pala ngayon. Siguro kaya ko sya namimiss, kasi ayaw ko ng ibang mga ugali o bagay na ginagawa ko ngayon na ugali o gawain nya din dati. Dahil parang kulang ang buhay kapag isa lang ang suplado sa bahay :)). Isa lng ang matipid o isa lang ang akala mong parating galit. Kaya naisip ko, eto opinyon ko lang naman to, kaya natin hinahanap-hanap ang isang tao ay hindi dahil sa masaya tayo palagi kapag kasama natin sya.....Na parang walang problema, lungkot o galit na dumadating kapag nandyan siya. Namimiss natin sila dahil wala na sila...lahat ng saya, lungkot o inis na dulot niya..kung baga the whole package. Get one take all. No return no exchange. Open 24 hours. Barya lang po sa umaga. Basta driver, sweet lover. Ganun. Ang masama dyan ay ngayon ko lang nalaman kung gaano talaga sya ka importante...Sabi ko nga sa umpisa, bakit kaya kapag wala na siya, saka mo siya namimiss? Kasi naman e...natutunan ko din sa kanya na itago sa iba ang lungkot at ang tunay mong nararamdaman. Siguro dahil maraming umaasa sa kanya kaya ganun sya at bawal magpakita ng kahinaan...ewan ko ba. Aba...sa unang pagkakataon medyo madami akong nasabi....madami akong inamin. Pero sa tingin ko ngayon lang ito....nauntog lang ata ako kaya naisipan ko tong gawin. Ang totoo nga, di talaga tunay mga pinagsasabi ko e. Hindi ako madrama, hindi ako mahina. Kaya ko lahat ng problema ko ng walang tulong. Kaya kong mag-isa lahat ng ito(pero kung may gustong magpautang dyan...mag-usap na lang tyo mamaya, hehehe). Ito ay dahil ngayon ay may mga umaasa na sa akin. Kailangan maging malakas at matapang!!!

p.s.
medyo magulo diba? sabi ko sa inyo di ako writer e. Eto pa, wag nyo ako kukulitin tungkol dito.

2005-05-19T09:39:00.000+08:00

What a day...parang ang dami kong ginawa a, parang lang. Mga papeles na inasikaso, mga problema na di ko pa dapat pinoproblema pa sa ngayon, bagay-bagay na iniisip at mga minamadaling fixes. Buti na lang may konteng meryenda ako....kakaiba sa nakasanayan na kaya sobrang nasarapan ako, hehehehe, tnx mam glendale. Hmmmm, sa dami ng ginawa ko at iniisip wala akong masyadong masulat a. Baka mamaya meron na :D

Wait for me I-bankers

2005-05-17T15:38:00.000+08:00

Nyaaayyyyy....Bukas on-site nanaman ako. Makikita ko nanaman ang mga I-Bankers. Maghahanap nanaman sila ng pwesto kung saan ako pede mag-program, mag-proprogram nanaman ako gamit ang notepad o VI, query gamit ang SQL plus. Pero ngayon medyo sanay na ako. Nagagamit ko ang konte kong nalalaman sa Unix, nasasanay ako tumingin sa SQL PLUS, natututunan ko ang Oracle V3. Di naman sa nag-rereklamo ako, sa totoo nga natutuwa ako at honored dahil ako ang pinadala e. Sanay na naman ako sa pag-program dun. Ang ayaw ko lang ay nag-iisa ako. Sana may YM sila. Mr Lonely ako dun, seryoso palagi. Pero bukas ay iba. May kasama na ako. Bwehehehe. Kahit sino man sya OK lang. Mag-uuwi nanaman ako ng regular pasalubong ko from being on-site na Munchkins. Yun nga palaging iniintay ng mga tao dito kapag napapadala ako e, ubos nga palagi yung Bavarian e....sarap. At dapat di ko makakalimutan i-log sa Artemis yung travel time ko para may taxi allowance ako. 2 araw lang ata yung na log ko dati e madaming beses na ako pumunta dun.

Speaking of being on-site, aalis na si Wilson mamaya. Mamimiss ka namin. Magsaya ka dun ha. Wag mo kalimutan yung buhanging pasalubong mo. Hehehehe.

Sari-saring kwento

2005-05-17T07:56:00.000+08:00

Wow....18 visitors... hanep. Dami palang mga taong walang ginagawa at may oras magbasa ng blog ko. Kanina nga pala binigay na ang teams para sa summer outing ng SA. Team 2 ako, the best team there is. Pati leader namin magaling, si Princess Sarah!!! Kaya lang kakampi din namin si Lavignia(Princess din sya...shhhhh). Sabi nga ni bossing, may advantage na kami laban sa ibang grupo...pinoy kami lahat...di na kami mahihirapan makipag-usap at mag-explain sa mga fo-ranger. "Heyy Dyow! Yu will pass di boll to us end ran arawnd di post, den........" (hmmm, nahirapan ako dun a)

Nung isang linggo nga pala, may nagtanong sakin, "bakit di natin makuha lahat ng gusto natin sa buhay?" Bakit nga ba? Ewan ko...teka time out............................................................................. Tapos na mag update ang ROSE ko....excited na ako maglaro. Ok, balik tayo sa usapan...ibahin na nga natin...wala akong maisip na maganda para sa tanong na yan e. Eto na lang, kanina may kausap ako, e nakwento ko sa kanya kung anong suot na damit ng babae ako naseseksihan, bukod sa walang damit(di ko sinabi sa kanya yun...ngayon ko lang sasabihin to..tayo tayo lang naman nakakaalam e) nagagandahan ako sa mga babaeng nakapalda....tpos nag sway sway pa. Diba ang sexy, hehehehe.

Rose at outing

2005-05-16T11:51:00.000+08:00

Ang dami kong bagong natutunan this last few months a. Nag-umpisa ako ng blog... at nahilig din ako sa online game(c/o ate shey and wilson). Syempre dun ako sa libre. 1-2 weeks ko din pina level 30 yung character ko. Inuumaga nga ako ng tulog kasi kailangan mag level-up ako. Pero eto ang masama. Rereset daw nila lahat ng characters. Ibig sabihin level 1 ulit lahat kami....bwiset. Dami ko pa naman nabiling bagong weapon at armor na malalakas. Mamaya nila rereset, ibig sabihin mamayang gabi/umaga makakapaglaro ulit ako, Bwahahahahahaha.

Ngayong sabado na outing namin sa Subic :D. Excited na ako at makakapag beach na ako for the first time this year. Lahat ng tao dito sa baba super excited, lalo na tong katabi ko sa "kaliwa". Mukang last week pa naka-empake ang gamit, heheheh. Magiging masaya to, sure ako. Teka...Lunes pa lang a, 5 tulog pa. So the countdown begins............

mic test

2005-05-15T14:07:00.000+08:00

mic test 1, 2, 1, 2. mic test 1, 2

Unang post ko, hehehe. Sa sobrang yatang init kaya ko naisipan gumawa e, medyo wala ako sa sarili ko. Di kasi ako mahilig sa mga ganito. Gusto ko lang magbasa dahil minsan napapangiti ako sa mga nababasa ko e.

Bakit ba kasi ganito kainit? Sana mag snow naman, o umulan ng malakas. Buti na lang may pasok bukas. Aircon!!! Kaya lng kailangan pa ng industrial type na electric fan para lang lumamig e. Grabehhhhh!!!! Hmmmm, ano kaya mangyayari bukas? May re-open nanaman ba, bagong trabaho o info del? Pero kahit ano man ibigay nila sakin ready na ako. Ready ko silang tulugan! Bwahahahaha. At bukas marami nanaman ako makakausap. Dito sa bahay, kung hindi tulog ay mainit ang ulo dahil sa init ng panahon. Maski gusto ko mag mall, nakakatamad dahil lalabas pa lang ako ng banyo, pinapawisan na ako. Siguro dapat gamitin ko na aircon namin? Kaya lang mahal kuryente, baka mawalan ako pambayad ng internet.

Welcome back nga pala Mike. Wag mo kalimutan dalhin sa isang araw yung pasalubong mong snow. Nung isang buwan ko pa iniintay yan.

papindot nga pala nitong link na to: http://www.herowar.com/blitz/recruit.phtml?id=627